een trotse mama met een klein meisje bijgesneden

Een trotse mama met een klein meisje

Kraamverzorgende Ilse neemt je in haar blogs graag mee naar haar kraamgezinnen.

Kez Berendsen en mama Robin.

Voor niks gekomen, of toch niet...

Voor mij start er weer een nieuwe werkweek en ik word opgeroepen voor een bevalling (partus) in het ziekenhuis. Ik kleed me snel om, pak mijn spullen en ga op pad. Als ik aankom in de verloskamer is deze leeg maar al snel komt de verloskundige binnen. Ze geeft aan dat moeder graag pijnstilling wil en ik dus waarschijnlijk voor niks ben gekomen. De aanstaande mama zit nu in bad maar komt zo weer naar de kamer toe.

Als de klinisch verloskundige later binnenstapt vraagt ze of ik toch wil blijven, als het snel gaat is pijnstilling namelijk niet meer mogelijk en dan kunnen ze mijn assistentie goed bij gebruiken. Als de aanstaande moeder binnenkomt maak ik tussen de weeën door kennis met haar en een vriendin die haar ondersteunt tijdens de bevalling. De vriendin is zelf negen weken eerder bevallen. Ondertussen stapt ook een nerveuze aanstaande oma binnen en de spanning is van haar gezicht af te lezen. Ik stel me ook aan haar voor. Tussendoor is het mijn taak om iedereen van iets te drinken te voorzien.

Powervrouw

Na het onderzoeken (toucheren) blijkt de bevalling inderdaad te ver gevorderd te zijn om nog pijnstilling toe te dienen. De aanstaande moeder heeft nog geen volledige ontsluiting maar het einde is in zicht. Ze heeft het zwaar en zucht in verschillende houdingen de weeën weg. Ze twijfelt om opnieuw in bad te gaan maar kiest er uiteindelijk toch voor om in bed te bevallen. Na een uur zien we helaas nog geen verdere vordering en besluit de verloskundige alsnog om bij stimulatie te geven en wordt het alsnog een medische bevalling.

Wat een powervrouw is deze aanstaande mama. Ondanks dat mijn taak erop zit omdat het een medische bevalling is, besluit ik toch te blijven. Na nog een uur wordt er, na een zwangerschap van 37 weken, een klein meisje geboren. Ze komt als sterrenkijker ter wereld en lag dus klem met haar gezichtje naar boven gericht. Door complicaties moet mama helaas alsnog naar de ok. Mijn taak zit erop en ik draag de gegevens over aan de planning.

Trots

De volgende dag word ik gebeld door de planning, het gezin is weer thuis en vraagt of ik bij hen wil komen kramen, erg leuk! Een trotse oma doet open en als ik binnenkom zit er een trotse mama met haar dochter te stralen op de bank. We bespreken de bevalling nog even na, oma vertelt dat ze dacht dat ik bij het ziekenhuis hoorde. Mama is alleenstaand en wil graag alles van mij leren. We bespreken in grote lijnen wat de kraamweek inhoudt en we bespreken de wensen en verwachtingen. Vooral het badderen vindt ze fijn om te leren, het is toch nog best spannend om zo’n klein glibberig lijfje vast te houden.

Overdag ben ik er voor de zorg en de eerste paar nachten komt oma slapen om te ondersteunen. Het is heel fijn dat ik de volledige kraamweek kan blijven. De borstvoeding verloopt goed en de kleine meid doet het ook heel erg goed! Ook de verzorging gaat steeds beter en het samen in bad doen is een heerlijk (leer)moment.

Lekker naar buiten

Op de laatste dag til ik de kinderwagen naar beneden en gaan we even een eerste rondje om. Ook dat is echt een geniet moment! ’s Middags komt oma ook nog even en dan is het echt tijd om afscheid te nemen. Een afscheid met een lach en een traan. En met een bos bloemen en een lief presentje zwaai ik het gezin uit. Deze powermom gaat het redden met haar kleine meid!

Deze kraamvogel vliegt weer door…

Groetjes van kraamverzorgster Ilse.

Deel deze pagina